Oikoumeneoecumenie


Vredesweek in de Friezenkerk

Vredesmaaltijd




VREDESMAALTIJD 23 september

De vredesmaaltijd van dit jaar stond in het teken van het thema van de vredesweek: de kracht van de verbeelding.
Om 12.30 uur opende pater Tiemen Brouwer o.p. de bijeenkomst,

P1310710.jpg
die plaats vond in de Titus Brandsmazaal met een welkomstwoord en legde daarna in het inleidend woord het thema uit: laten we bij conflictsituaties in de wereld de kracht van de verbeelding gebruiken om te blijven geloven in vrede, liefde en eenheid.

Ondertiteling: Mons. Hurkmans, rector is onder het gehoor)

Hij hield het visioen van Jesaja (65,25) voor: dan grazen de wolf en het lam eensgezind, de leeuw eet dan hooi zoals het rund, enz.


Hoe staat het met dit visioen wanneer het b.v. gaat om onze contacten met de moslims? Is het visioen te realiseren?


(aandachtig gehoor)

Het Evangelie van ‘de andere wang toekeren’ klonk als een niet gemakkelijke uitdaging!
 P1310726.jpg (Albert leest het Evangelie)

We waren met 23 personen, onder wie verschillende gasten uit Nederland.
 P1310741.jpg (overzicht van de hele groep).

Er werd gezongen en gebeden.
 P1310718.jpg (Hennie begeleidt met de blokfluit) 

P1310744.jpg(Teresa leest de voorbeden).

Priester: God van liefde en vrede,
voor uw mensen, hier en elders, bidden wij:

Lektor: God van Vrede, om uw Vrede bidden wij, wij hier bijeen samen met mensen wereldwijd voor een wereld waar zo vaak geen plek lijkt voor uw Visioen waar mensen dromen hebben afgeleerd, stomgeslagen door al het geweld
Allen: Doe ons verbeelden opnieuw! open ons voor uw grote Verlangen naar een aarde waar wij mogen leven in vrede

Lektor: God van alle mensen, om uw Vrede bidden wij voor hen die moeten leven te midden van onrecht en haat aanslagen en oorlogen, verwoesting en verwarring, racisme en discriminatie, uitbuiting en vernedering, honger en armoede, ziekte en dood, angst en onzekerheid.
Allen: Doe ons verbeelden opnieuw! verbreek de angst voor wie anders is, leer ons dromen opnieuw van dat Messiaanse Rijk waar mensen zich weten te verbinden met elkaar in liefde, recht en vrede.

Lektor: Goede God, om uw Vrede bidden wij dat wij mogen spreken tot elkaars verbeelding, dat wij mogen oplichten in uw Licht bij een ander, dat wij mogen bewegen in uw Geest mensen verbindend naar uw beeld en gelijkenis
Allen: Doe ons verbeelden opnieuw! til ons op tot Vernieuwing tot mensen die leven uit uw Geest opademend in Vertrouwen in U en in elkaar. Moge het zo zijn.

Priester: God van Vrede, U laat U raken door wat mensen meemaken, U wilt hen nabij zijn.
Wij danken U dat U ons nabij gekomen bent in uw Zoon Jezus die de weg van iedere mens is gegaan,
tot in de diepste vertwijfeling, tot in de dood. Maar U hebt hem daar niet gelaten, liefde is nu eenmaal sterker dan de dood.
Dat wij U toelaten, ons niet afschermen en zo ook allen zien die uitzien naar onze nabijheid.
Wij bidden dit met een beroep op uw zoon Jezus, de Christus, die met U leeft in eeuwigheid. Amen.

Tussendoor stonden we eenmaal op om naar de tafels te gaan waar spijzen en dranken stonden opgesteld,
 P1310730.jpg uitstekend voorbereid door leden van de oecumenische werkgroep met hulp van anderen.
 P1310733.jpg (Levendige gesprekken).

Aan pater Pier-Paul Walraet OSC was de ‘hoofdschotel’ toevertrouwd. Hij vertelde hoe de verhoudingen liggen in Indonesië tussen de stevige presentie aldaar van de paters Kruisheren en de massale moslimbevolking. Is daar al iets van het visioen te zien? Pierre-Paul gaf ons in een boeiend betoog een inkijk van binnenuit – historisch en actueel, - in het leven en werken van zijn orde in de wereld, de prioriteiten die worden gesteld en spitste dit alles toe op Indonesië.


Met de moslims zijn contacten op persoonlijke basis, maar samenwerking met de officiële, gouvernementele instanties is niet gemakkelijk b.v. waar het gaat om een nieuw bezinningscentrum te openen.
 P1310740.jpg
De principes van de religieuze dialoog zouden nog verder kunnen worden uitgewerkt.
Naar aanleiding van het betoog van Pierre-Paul werden verschillende vragen gesteld, die bijdroegen tot de levendigheid van de bijeenkomst. Je leert een ander volk of bevolkingsgroep niet kennen uit vijandbeelden, maar b.v. uit de literatuur en andere cultuuruitingen.

De afsluiting was in de vorm van een zegengebed.

P1310751.jpg
(De slotzegen), waarbij ieder ging staan.

P1310750.jpg

De oproep daarna tot een tweede gang naar de tafels was niet tot dovemansoren gezegd.
 P1310754.jpg
Velen bleven met elkaar in gesprek.

P1310753.jpg
Uiteindelijk ging ieder tevreden – het was inmiddels al 14,30 uur – naar huis.

TB


Afdrukken E-mail